X
تبلیغات
رایتل

شنبه 25 شهریور‌ماه سال 1391

http://s1.picofile.com/file/7500965799/r.jpg

  • خون قرمز ، چشمان سبز
  • چندی پیش مرتضا نیک در کافه اش پرسشی مطرح کرد ، پیرامون دلایل رکود فعالیت های فرهنگی و هنری در هرمزگان و پیرو آن از چندی دوستان وبلاگ نویس و سایر دوستان دعوت به عمل آورد تا در این گفتمان شرکت کنند . من هم به عنوان یکی از سایرین البته با تاخیر وارد این گفتمان شدم .
  • اول : صد البته که شرایط کنونی انجمن ها و گروه های فرهنگی و هنری در منطقه ما شرایطی در خور و شایسته نیست . اما به یاد داشته باشیم که گاهی خواه و ناخواه ، خشمگین از این که پتانسیل فرهنگ و هنر ما آن است و وضعیتش این چنین ، آن چنان خون قرمزی در جلوی چشمانمان سبز می شود که ناچار فانوس هایی که در این تاریکی قصد خودنمایی دارند را نادیده می گیریم .
  • دوم : گرچه آتش سوزی اخیرِ تالار آوینی ، گرمای تابستان و یا ماه رمضان و همچنین فقدان برنامه مدوّن سالانه در انجمن ها هر کدام می توانست و می تواند عامل موثری باشد ، در کمرنگ شدن فعالیت های فرهنگی و رکود فعالیت های هنری در ماه های اخیر اما هیچ کدام از این موارد جزو عوامل ریشه ای نیست و باید عیب اصلی را همانند بسیاری دیگر از موارد در زیر ساخت ها جُست .
  • فراموش نکنیم که بحث ما جامعه ایست ، که پس از متحمل شدن  ضربات متوالی و مخرب از جانب مدیریت های سلیقه ای ، دریافته که دیگر نباید امید زیادی ببندد به ادعاهای  افراد حاضر در رأس ارگان ها و ادارت بلکه باید خود برای خود آستین بالا بزند.
  • سوم : این که فعالیت های فرهنگی و هنری این روز ها در منطقه ما ، نمود و نماد بیرونی آنچنانی به همراه ندارد را نباید تمام و کمال به منزله  ی رکود ، خاموشی و خواب بودن فرهنگ و هنر در هرمزگان تلقی کرد . بلکه می توان آن را به خیزشی به عقب برای جهشی نسبتاً بلند تشبیه کرد .
  • شاید جمله ی فوق بیش از اندازه خوش بینانه به نظر بیاید اما حقیقت این است که بخش عمده جامعه و فرهنگی و هنری از وضعیت کنونی خرسند نیستند و خود را در برابر این وضعیت مسیول می بینند و البته که در تکاپوی فرار از این بن بست به دنبال راه چاره می گردند . با توجه به فعالیت های انگشت شمار برخی انجمن ها می توان به نشانه هایی پی برد که شاید این جامعه ، ناامید از راه های آزموده شده قبلی درگیر یک آزمون و خطاست .
  • آزمودن اینکه چگونه می توان فارغ از آمد و شد های متدوال در نهاد دولتی مربوط راهی پیدا کرد برای حضور مستمر . برای روشن تر شدن مسیله اشاره می کنم به دو انجمن هنری فعال استان راهی جدید برای برای جذب بودجه لازم پیش گرفته اند و بیش از بقیه به چشم آمدند ، انجمن موسیقی و انجمن عکاسان هرمزگان که هر دو در کنار تلاش های مستمر اعضا توانستند با جذب اسپانسر از بخش های خصوصی بیش از بقیه فضای فرهنگی و هنری هرمزگان را روشن کنند .
  • نظر شما چیست ؟ آیا فرهنگ و هنر ما نیز بیش از پیش به سمت اسپانسرها خواهد رفت ؟ آیا بخش خصوصی مایل به سرمایه گذاری در بخش فرهنگی و هنری خواهد بود ؟
  • مهمان کافه : مصطفی ذاکری